معرفی او به عنوان چهرهای خشونتورز بی منطق و جلاد و در بهترین حالت یک شاه از میان شاهان بسیار تاریخ ایران خنجر به سرمایهای است که امروز در دوردستها مایه اندیشه حضور و عرفان است.
تنها شاه ایرانی که به واسطه زبان متفاوتش، نیست انگاشته میشود
«چندین بار خود شاه شخصا به نظارت بنایی تکیه آمده، حاضر به بحث و اصلاح و انتخاب جزئیات شده، حتی نحوه پوشش سقف را خودش امر میکند و بعضی مواقع تا پاسی از شب در تکیه حضور مییابد تا مطمئن شود کار طبق میلش پیش میرود.»
از آن ته دیدم آقای رحیمصفوی با علامت دارد حرف میزند. توصیه به آرامش میکرد. خودش هم لبخندی بر لب داشت و به اصطلاح میگفت مسئلهای نیست. هم متوجه بود که اینطور باید گفت و هم متوجه بود که این صحنه طبیعی است، باید تحملش کرد.
